Melancholijnie....

Kochane! Przede wszystkim serdecznie dziękuję Wam, również w imieniu mojego syna, za tyle wspaniałych słów i życzeń! Wszystkie oczywiście przekazałam:). Jesteście niesamowite i dajecie mi bardzo wiele pozytywnej energii:). A trzeba mi tego......Nie chcę przysmucać, tylko króciutko napiszę, co u mnie. I zaznaczam, że nie piszę tego po to, żeby ktokolwiek mi "kadził"
Znowu mam duże rozterki, dotyczące blogowania. A w tle różne przemyślenia dotyczące tego, co ważne i jak chcę wykorzystywać mój czas. I po co robię i gromadzę mnóstwo, tak na prawdę nikomu niepotrzebnych rzeczy. Wiem, że to już kolejny raz. I może wyglądać, że sama nie wiem, czego chcę. Może nie wiem........
Wczoraj, z koleżankami z pracy pożegnałyśmy jedną z nas. I to było ostatnie pożegnanie.
I wybiło mnie z równowagi, bardzo. Tak bardzo, że trudno mi się pozbierać. Wiem, że takie jest życie, i że trzeba do przodu....., ale emocje przeważają.

I jakoś daleko mi do robótek. Pewnie znowu się zabiorę, choć nie wiem kiedy.
Najbliższe zadanie, to tort - wyzwanie na sobotnią imprezę. Obiecałam synowi i postaram się, choć zadanie niełatwe...... Na razie nie zdradzę , co i jak, żeby nie zapeszyć. Trzymajcie kciuki !
I jeszcze jedna nowość - za sprawą mojego M. i pewnej młodej knujki w sobotę pojawiła się w naszym domu maszyna do szycia. Mała, zgrabna i cichutko szyje!
Jest z drugiej ręki, ale jak na moje ograniczone potrzeby i możliwości na pewno starczy. Mam w planie uszyć firanki do dużego pokoju na  święta. Ale nie wiem, czy w ogóle będę umiała wykorzystać jej wszystkie możliwości.
Oto ona: (dziewczyny, które się znają może będą potrafiły powiedzieć coś na jej temat), bo ja w tym względzie jestem totalną nogą...

Przepraszam , że dziś tak minorowo...
Przesyłam uściski i życzę dobrych chwil........
A to na osłodę:). Zieleni mi się już chce i pracy w ogródku! Nasiona czas wysiewać.....

P.S.
Paczuszki jutro wyślę, to w piątek powinny dojść:)