Śmieszne ozdoby i pergamano

Miło mi, że zaglądacie i zostawiacie ślad :).
Ale ad rem:
Mój synek, 180 cm wzrostu, kilka razy w roku ma dodatkowe zadanie w szkole, z tak zwanych zajęć artystycznych. Oczywiście oznajmia mi to radośnie wiedząc, że włączę się w wykonanie. I tak w ekspresowym tempie powstawały anioły z masy solnej.
A dzisiaj, ozdoba według projektu mojego dziecka, oraz baranek ( a raczej baranica) podpatrzona w necie (tutaj) (zrobię tych baranków więcej, bo są takie urocze :).
Miałam jak zwykle radochę :). Ostatnio tylko dłubałabym, chyba to objaw zmęczenia?!
A efekty takie :

To byłoby na tyle, jeśli chodzi o działalność szkolną.

A teraz kursik pergamano. Na wstępie powtarzam, że jestem laikiem i napiszę tylko o podstawach. Oczywiście, ponieważ chciałam to zrobić, a nie miałam dużo czasu, wykonanie jest niedokładne. Ale to, co najważniejsze jest. I przybory przystosowane, z tego, co miałam w domu.

Potrzebne będą:

-kalka techniczna (najlepiej ok. 120 gr)

-wzór

-długopis żelowy biały

-podkładka niezbyt miękka i niezbyt twarda (ja używam dużego terminarza ze skajową okładką)

-wypisany dlugopis

-dziobak ( ja dziobię cyrklem, choć nie jest najlepszy)

-dobrze oświetlone miejsce pracy

1. Składam kalkę i w środek wsuwam kartkę z wzorem (dobrze jest przymocować  kalkę taśmą, żeby się nie przesuwała), następnie białym pisakiem przekalkowuję cały wzór.

Efekt jest taki:

2.Ponieważ wzięłam wzór bez brzegów, wkładam kolejny wzór, z którego odrysuję brzeg:

Efekt:

Oczywiście w pośpiechu nie przymierzyłam wzoru i okazało się, że jest za duży odstęp od lewego brzegu. Cóż było robić, wymyśliłam, że wstawię tam coś jeszcze, żeby nie było łyso :). Padło na motylka :

3.Następnie korzystając z narysowanego już brzegu z przodu kartki, odrysowuje go z tyłu :

4.Otwieram kartkę i od środka delikatnie, z wyczuciem pociągam po wzorze niepiszącym długopisem (chodzi o to, żeby wzór był wypukły na prawej stronie)

5. Następnie dziobakiem (w moim przypadku cyrklem) dziurkuję miejsce przy miejscu zewnętrzną linię brzegową wzoru.

 6. Gdy cały brzeg jest wydziurkowany, delikatnie, ale stanowczo, przytrzymując kartkę oddzieram niepotrzebną część:

7. I tyle :).

8. Można jeszcze zacieniować lub delikatnie pokolorować niektóre części obrazka. Ostatnią czynnością jest docięcie kartki papieru i wklejenie jej (brzegiem posmarowanym klejem) w środek przygotowanego, pergaminowego cuda :).

Można użyć białej kartki lub kolorowej

To mniej więcej podstawy. Jak zwykle, wylazło moje tematyczne i niecierpliwe ADHD, ale cóż, to już norma.
Mam nadzieję, że wiecie , co i jak. A piękne, bardzo zaawansowane prace w tej technice, i nie tylko, można obejrzeć tutaj.

Ale długi post, buziaki!